Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2018

Δεν ανήκω σε εκείνους τους πολιτικούς που ελπίζουν στο ατύχημα των αντιπάλων τους, για να κάνουν “πολιτική” πάνω στον πόνο του Ελληνικού Λαού.

Συνέντευξη 
στην Πέγκυ Ντόκου 
Του Μιχάλη Καρχιμάκη
Μέλους της εκτελεστικής Γραμματείας του Κινήματος Αλλαγής,
Β περιφέρεια Αθήνας-Δυτικός Τομέας
[Αγία Βαρβάρα,Αιγάλεω,Χαιδάρι,Περιστέρι,Αγιοι Ανάργυροι-Καματερό,Ίλιον,Πετρούπολη]

«Τα κόμματα δεν είναι τσιφλίκια των εκάστοτε στελεχών» δηλώνει σημερα σε συνέντευξή του στην «δημοκρατική, ο πρώην υπουργός, μελος της εκτελεστικής γραμματείας του Κινήματος Αλλαγής (Β’ περιφέρεια Αθήνας Δυτικός Τομέας) κ. Μιχάλης Καρχιμκης. Υπό αυτή την έννοια, «στόχος του ΚΙΝΑΛ δεν είναι άλλος από το να καταστήσουμε σαφές πως ο προοδευτικός, δημοκρατικός χώρος στην Ελλάδα με όραμα και σχέδιο για το μέλλον είναι το ΚΙΝΑΛ».
Για την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, ο κ. Καρχιμάκης δηλώνει ότι παρέλαβε μια κατάσταση μη διαχειρίσιμη και αν δεν υπήρχε η αναγκαστική απομάκρυνση της κυβέρνησης, η χώρα θα είχε βγει από την κρίση πολύ νωρίτερα και με πολύ λιγότερες θυσίες του ελληνικού λαού. Επιπροσθέτως, σχετικά με την δικαστική του περιπέτεια, δηλώνει ότι πρόκειται για σκευωρία εξηγώντας τους λόγους.
Η συνέντευξη αναλυτικά:

• Κύριε Καρχιμάκη, πώς βλέπετε τις εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ μετά τις αποχωρήσεις των Θεοδωράκη και Ραγκούση; Είστε αισιόδοξος ότι θα ακολουθήσει μια πιο ανοδική πορεία μέχρι τις επικείμενες εκλογικές αναμετρήσεις (ευρωεκλογές, εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, εθνικές εκλογές);

Αυτό είναι ένα πολύ καλό ερώτημα. Νομίζω ότι η απάντηση που θα μπορούσατε να λάβετε, ποικίλει ανάλογα με την άποψη του καθενός για τις κομματικές διεργασίες.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι τα κόμματα δεν είναι τσιφλίκια των εκάστοτε στελεχών, αλλά είναι συλλογικό κτήμα των μελών τους.

Αυτός άλλωστε ήταν και ο στόχος της όλης προσπάθειας συνάντησης του προοδευτικού χώρου, μέσα από την δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών. Επομένως δεν με προβληματίζουν οι όποιες στελεχιακές αποχωρήσεις, η δύναμη του κινήματος μας είναι το μωσαϊκό του κόσμου που το απαρτίζει.

Το ΚΙΝΑΛ είναι το συλλογικό υποκείμενο που προέκυψε από την γενιά της μεγάλης αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου, από την γενιά του 90’ που διέπρεψε στον οικονομικό και επιστημονικό τομέα, αλλά και την σημερινή νεολαία που ζητάει μια νέα μεγάλη προοδευτική αλλαγή, για να μην είναι η πρώτη γενιά μετά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο που θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της.

Με ένα τέτοιο ανθρώπινο δυναμικό, με μια διαχρονική προσφορά στον ελληνικό λαό από την παράταξη μας, αλλά και με προτάσεις και πρωτοβουλίες για το μέλλον των 

• Θα ήθελα το σχόλιό σας για τις δημοσκοπήσεις. Αισιοδοξείτε, ότι θα λάβετε στις εκλογές, περισσότερα απ’ αυτά που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, διψήφιο ποσοστό; Εν τέλει, ποιος είναι ο στόχος σας;

Θεωρώ ότι υπάρχει ένα βουβό για τις δημοσκοπήσεις, αλλά αρκετά εμφανές στην κοινωνία ρεύμα υπέρ της προσπάθειάς μας.

Μπορείτε να το δείτε να αποτυπώνεται θεσμικά στις εκπροσωπήσεις σε χώρους δουλειάς, συνδικαλιστικούς φορείς κ.ο.κ.

Βασικά όμως είναι εμφανές στις καθημερινές κουβέντες που ανταλλάσσει ο κόσμος στα καφενεία, σε χώρους εργασίας και στις παρέες του,έχοντας μέτρο σύγκρισης διαχρονικά, ποιος υπηρέτησε τα συμφέροντα του παρά τα λάθη και τις όποιες αστοχίες..

Ο στόχος μας δεν είναι άλλος από το να καταστήσουμε σαφές πως ο προοδευτικός, δημοκρατικός χώρος στην Ελλάδα με όραμα και σχέδιο για το μέλλον είναι το ΚΙΝΑΛ.

 Μετά από τόσα χρόνια θεωρείτε ότι η πολιτική που ακολούθησε ο Γιώργος Παπανδρέου, έχει δικαιωθεί σε κάποια σημεία;

Δεν έχει σημασία τι θεωρώ εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος, γιατί δεν χωρεί υποκειμενική κρίση.
 Η αντικειμενική πραγματικότητα είναι αμείλικτη απέναντι στα Ζάππεια κάθε τύπου και στους έμπορους ψεύτικης ελπίδας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, παρέλαβε μια κατάσταση μη διαχειρίσιμη, ενώ οι τότε επίσημοι φορείς (κυβέρνηση Καραμανλή και ΤτΕ) που όφειλαν να έχουν ενημερώσει για το μέγεθος της κρίσης όχι μόνο δεν έπραξαν σχετικά, αλλά στην επίσημη ενημέρωση πριν τις εκλογές παρουσίαζαν οικονομικά στοιχεία παρασάγγας διαφορετικά από αυτά που παρέλαβε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση Παπανδρέου ήταν υπεύθυνη για τις μικρότερες περικοπές από όλες τις κυβερνήσεις της κρίσης,αλλά και τις περισσότερες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις όπως η ηλεκτρονική συνταγογράφηση,που απέτρεψε πάνω από 3 δις κλοπές δημοσίου πλούτου αποδεικνύοντας ότι λεφτά υπάρχουν,η διαύγεια, η άρση του απορρήτου των καταθέσεων,το λαθρεμπόριο καυσίμων,το λαθρεμπόριο τσιγάρων,οι τριγωνικές συναλλαγές,η κατοχύρωση του ακατάσχετου, της πρώτης κατοικίας, που η τωρινή κυβέρνηση έχει άρει κ.λπ.

Αν λοιπόν δεν υπήρχε η αναγκαστική απομάκρυνση της κυβέρνησης του 44% από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες, αν υπήρχε πολιτική συνεννόηση και κάποιοι δεν είχαν ως προτεραιότητα την καρέκλα, αλλά το συμφέρον του ελληνικού λαού, θα είχαμε βγει από την κρίση πολύ νωρίτερα και με πολύ λιγότερες θυσίες του ελληνικού λαού.

• Η κυβέρνηση εκφράζει ικανοποίηση, για την πορεία στα οικονομικά. Εκτιμάτε ότι θα καταφέρει η χώρα μας, να σταθεί στα πόδια της και να βγει από τα μνημόνια, όπως λέει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας -ο οποίος αναμένεται να έρθει τον Αύγουστο στο Καστελόριζο για εξαγγελίες;

Δεν ανήκω σε εκείνους τους πολιτικούς που ελπίζουν στο ατύχημα των αντιπάλων τους, για να κάνουν “πολιτική” πάνω στον πόνο του Ελληνικού Λαού
. Μακάρι, για την χώρα, τους πολίτες, τα παιδιά μας να να σταθούμε στα πόδια μας…

Παρόλα αυτά τα μέχρι τώρα στοιχεία δεν είναι ενθαρρυντικά, η ενισχυμένη σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης εποπτεία θα συνεχιστεί, τα περιθώρια για μη περικοπή των συντάξεων φαίνεται να μην είναι ρεαλιστικά, ενώ νέα μέτρα φαίνονται στον ορίζοντα.

Πρακτικά δηλαδή θα μιλάμε για συνέχιση του λεγόμενου μνημονίου χωρίς χρήματα, και με μια στάσιμη ανάπτυξη,που δεν θα οδηγεί σταδιακά έστω, στην έξοδο από την κρίση.

• Κατά την άποψή σας, ποιοι βρίσκονται πίσω από την δικαστική σας περιπέτεια που σας ταλαιπωρεί εδώ και αρκετό καιρό;



Όργανο τής εναντίον μου δίωξης είναι ένας παρακρατικός του κοινού ποινικού δικαίου, ο οποίος διώκεται σε βαθμό κακουργήματος για συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης με σκοπό την ανθρωποκτονία, για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, για εκβιάσεις, πλαστογραφία και απάτη.
 Ο συγκεκριμένος μάλιστα για να πετύχει τους σκοπούς του δεν δίστασε να στηρίξει την συκοφαντία του σε ανύπαρκτη διαρροή εγγράφων της ΕΥΠ.
Έχω πει όμως πολλάκις ότι η δίωξη μου είναι πολιτική και την άποψη αυτή την βασίζω σε δύο λόγους:

Πρώτον η εναντίον μου σκευωρία στήθηκε ταυτόχρονα (ακριβώς την ίδια ημέρα 13-4-2013), με την κατάθεσή μου στον εισαγγελέα κ. Πεπονή για το σκάνδαλο της PROTONBANK.
Κάποιοι φαίνεται θεωρούσαν ότι θα έκαμπταν τον αγώνα μου ενάντια στην διαφθορά και θα με φόβιζαν κατασκευάζοντας μια τέτοια υπόθεση.

Δεύτερον, η δίωξη είναι πολιτική γιατί βασίζεται σε μία νομικά και πολιτικά έωλη επιμονή στην ποινικοποίηση του ύψιστου και συνταγματικά κατοχυρωμένου μέσου εκπροσώπησης του λαού που είναι η άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Η δίωξη λοιπόν για ερώτηση που κατέθεσα στο κοινοβούλιο ως εκλεγμένος βουλευτής και σκιώδης υπουργός Άμυνας της αντιπολίτευσης που αφορούσε τον κίνδυνο για την ζωή στελεχών των ενόπλων δυνάμεων, θα έχει σαν αποτέλεσμα τον εκφοβισμό και άλλων συναδέλφων που πλέον θα διστάζουν να συγκρουσθούν με την αδιαφάνεια και την διαφθορά, καθώς το ενδεχόμενο μιας πιθανής διωξής τους, θα θεωρούν ότι είναι υπαρκτό.

Κλείνοντας, θα μου επιτρέψετε να κάνω κι ένα σχόλιο για τις φονικές πυρκαγιές που έπληξαν την Αττική. Σε τέτοιες στιγμές δεν χωράνε πολλά λόγια, δεν βοηθάνε ούτως ή άλλως.
 Αυτό όμως που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε είναι να εκφράσουμε πρώτα απ όλα την λύπη μας για τους ανθρώπους που χάθηκαν σε αυτή την τραγωδία και να είμαστε αλληλέγγυοι στην πράξη, να βοηθήσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε και σήμερα και αύριο, και όσο χρειαστεί ώστε να ξανασταθούν στα πόδια τους, οι συμπολίτες μας που σήμερα βλέπουν τους κόπους μιας ζωής να χάνονται. 
Αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε όλοι μας και με όλες μας τις δυνάμεις,είναι να αγωνιστούμε να αποκαταστήσουμε την φύση που σήμερα καταστρέφεται, ώστε ο ζωτικός χώρος στον οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας να είναι αντάξιός τους.


 Πηγή:www.dimokratiki.gr

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2018

ΚΑΡΧΙΜΑΚΗΣ¨..Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΜΕΤΡΟ ΣΥΓΚΡΙΣΗΣ ΠΟΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΕ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑ ΤΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΑΣΤΟΧΙΕΣ

Συνέντευξη 
στην Πέγκυ Ντόκου 
Του Μιχάλη Καρχιμάκη
Μέλους της εκτελεστικής Γραμματείας του Κινήματος Αλλαγής,
Β περιφέρεια Αθήνας-Δυτικός Τομέας
[Αγία Βαρβάρα,Αιγάλεω,Χαιδάρι,Περιστέρι,Αγιοι Ανάργυροι-Καματερό,Ίλιον,Πετρούπολη]

«Τα κόμματα δεν είναι τσιφλίκια των εκάστοτε στελεχών» δηλώνει σημερα σε συνέντευξή του στην «δημοκρατική, ο πρώην υπουργός, μελος της εκτελεστικής γραμματείας του Κινήματος Αλλαγής (Β’ περιφέρεια Αθήνας Δυτικός Τομέας) κ. Μιχάλης Καρχιμκης. Υπό αυτή την έννοια, «στόχος του ΚΙΝΑΛ δεν είναι άλλος από το να καταστήσουμε σαφές πως ο προοδευτικός, δημοκρατικός χώρος στην Ελλάδα με όραμα και σχέδιο για το μέλλον είναι το ΚΙΝΑΛ».
Για την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, ο κ. Καρχιμάκης δηλώνει ότι παρέλαβε μια κατάσταση μη διαχειρίσιμη και αν δεν υπήρχε η αναγκαστική απομάκρυνση της κυβέρνησης, η χώρα θα είχε βγει από την κρίση πολύ νωρίτερα και με πολύ λιγότερες θυσίες του ελληνικού λαού. Επιπροσθέτως, σχετικά με την δικαστική του περιπέτεια, δηλώνει ότι πρόκειται για σκευωρία εξηγώντας τους λόγους.
Η συνέντευξη αναλυτικά:

• Κύριε Καρχιμάκη, πώς βλέπετε τις εξελίξεις στο ΚΙΝΑΛ μετά τις αποχωρήσεις των Θεοδωράκη και Ραγκούση; Είστε αισιόδοξος ότι θα ακολουθήσει μια πιο ανοδική πορεία μέχρι τις επικείμενες εκλογικές αναμετρήσεις (ευρωεκλογές, εκλογές στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, εθνικές εκλογές);

Αυτό είναι ένα πολύ καλό ερώτημα. Νομίζω ότι η απάντηση που θα μπορούσατε να λάβετε, ποικίλει ανάλογα με την άποψη του καθενός για τις κομματικές διεργασίες.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι τα κόμματα δεν είναι τσιφλίκια των εκάστοτε στελεχών, αλλά είναι συλλογικό κτήμα των μελών τους.

Αυτός άλλωστε ήταν και ο στόχος της όλης προσπάθειας συνάντησης του προοδευτικού χώρου, μέσα από την δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών. Επομένως δεν με προβληματίζουν οι όποιες στελεχιακές αποχωρήσεις, η δύναμη του κινήματος μας είναι το μωσαϊκό του κόσμου που το απαρτίζει.

Το ΚΙΝΑΛ είναι το συλλογικό υποκείμενο που προέκυψε από την γενιά της μεγάλης αλλαγής του Ανδρέα Παπανδρέου, από την γενιά του 90’ που διέπρεψε στον οικονομικό και επιστημονικό τομέα, αλλά και την σημερινή νεολαία που ζητάει μια νέα μεγάλη προοδευτική αλλαγή, για να μην είναι η πρώτη γενιά μετά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο που θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς της.

Με ένα τέτοιο ανθρώπινο δυναμικό, με μια διαχρονική προσφορά στον ελληνικό λαό από την παράταξη μας, αλλά και με προτάσεις και πρωτοβουλίες για το μέλλον των 

• Θα ήθελα το σχόλιό σας για τις δημοσκοπήσεις. Αισιοδοξείτε, ότι θα λάβετε στις εκλογές, περισσότερα απ’ αυτά που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, διψήφιο ποσοστό; Εν τέλει, ποιος είναι ο στόχος σας;

Θεωρώ ότι υπάρχει ένα βουβό για τις δημοσκοπήσεις, αλλά αρκετά εμφανές στην κοινωνία ρεύμα υπέρ της προσπάθειάς μας.

Μπορείτε να το δείτε να αποτυπώνεται θεσμικά στις εκπροσωπήσεις σε χώρους δουλειάς, συνδικαλιστικούς φορείς κ.ο.κ.

Βασικά όμως είναι εμφανές στις καθημερινές κουβέντες που ανταλλάσσει ο κόσμος στα καφενεία, σε χώρους εργασίας και στις παρέες του,έχοντας μέτρο σύγκρισης διαχρονικά, ποιος υπηρέτησε τα συμφέροντα του παρά τα λάθη και τις όποιες αστοχίες..

Ο στόχος μας δεν είναι άλλος από το να καταστήσουμε σαφές πως ο προοδευτικός, δημοκρατικός χώρος στην Ελλάδα με όραμα και σχέδιο για το μέλλον είναι το ΚΙΝΑΛ.

 Μετά από τόσα χρόνια θεωρείτε ότι η πολιτική που ακολούθησε ο Γιώργος Παπανδρέου, έχει δικαιωθεί σε κάποια σημεία;

Δεν έχει σημασία τι θεωρώ εγώ ή οποιοσδήποτε άλλος, γιατί δεν χωρεί υποκειμενική κρίση.
 Η αντικειμενική πραγματικότητα είναι αμείλικτη απέναντι στα Ζάππεια κάθε τύπου και στους έμπορους ψεύτικης ελπίδας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, παρέλαβε μια κατάσταση μη διαχειρίσιμη, ενώ οι τότε επίσημοι φορείς (κυβέρνηση Καραμανλή και ΤτΕ) που όφειλαν να έχουν ενημερώσει για το μέγεθος της κρίσης όχι μόνο δεν έπραξαν σχετικά, αλλά στην επίσημη ενημέρωση πριν τις εκλογές παρουσίαζαν οικονομικά στοιχεία παρασάγγας διαφορετικά από αυτά που παρέλαβε η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου.

Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση Παπανδρέου ήταν υπεύθυνη για τις μικρότερες περικοπές από όλες τις κυβερνήσεις της κρίσης,αλλά και τις περισσότερες προοδευτικές μεταρρυθμίσεις όπως η ηλεκτρονική συνταγογράφηση,που απέτρεψε πάνω από 3 δις κλοπές δημοσίου πλούτου αποδεικνύοντας ότι λεφτά υπάρχουν,η διαύγεια, η άρση του απορρήτου των καταθέσεων,το λαθρεμπόριο καυσίμων,το λαθρεμπόριο τσιγάρων,οι τριγωνικές συναλλαγές,η κατοχύρωση του ακατάσχετου, της πρώτης κατοικίας, που η τωρινή κυβέρνηση έχει άρει κ.λπ.

Αν λοιπόν δεν υπήρχε η αναγκαστική απομάκρυνση της κυβέρνησης του 44% από εσωτερικούς και εξωτερικούς παράγοντες, αν υπήρχε πολιτική συνεννόηση και κάποιοι δεν είχαν ως προτεραιότητα την καρέκλα, αλλά το συμφέρον του ελληνικού λαού, θα είχαμε βγει από την κρίση πολύ νωρίτερα και με πολύ λιγότερες θυσίες του ελληνικού λαού.

• Η κυβέρνηση εκφράζει ικανοποίηση, για την πορεία στα οικονομικά. Εκτιμάτε ότι θα καταφέρει η χώρα μας, να σταθεί στα πόδια της και να βγει από τα μνημόνια, όπως λέει ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας -ο οποίος αναμένεται να έρθει τον Αύγουστο στο Καστελόριζο για εξαγγελίες;

Δεν ανήκω σε εκείνους τους πολιτικούς που ελπίζουν στο ατύχημα των αντιπάλων τους, για να κάνουν “πολιτική” πάνω στον πόνο του Ελληνικού Λαού
. Μακάρι, για την χώρα, τους πολίτες, τα παιδιά μας να να σταθούμε στα πόδια μας…

Παρόλα αυτά τα μέχρι τώρα στοιχεία δεν είναι ενθαρρυντικά, η ενισχυμένη σε σχέση με τις άλλες χώρες της Ευρώπης εποπτεία θα συνεχιστεί, τα περιθώρια για μη περικοπή των συντάξεων φαίνεται να μην είναι ρεαλιστικά, ενώ νέα μέτρα φαίνονται στον ορίζοντα.

Πρακτικά δηλαδή θα μιλάμε για συνέχιση του λεγόμενου μνημονίου χωρίς χρήματα, και με μια στάσιμη ανάπτυξη,που δεν θα οδηγεί σταδιακά έστω, στην έξοδο από την κρίση.

• Κατά την άποψή σας, ποιοι βρίσκονται πίσω από την δικαστική σας περιπέτεια που σας ταλαιπωρεί εδώ και αρκετό καιρό;



Όργανο τής εναντίον μου δίωξης είναι ένας παρακρατικός του κοινού ποινικού δικαίου, ο οποίος διώκεται σε βαθμό κακουργήματος για συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης με σκοπό την ανθρωποκτονία, για παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών, για εκβιάσεις, πλαστογραφία και απάτη.
 Ο συγκεκριμένος μάλιστα για να πετύχει τους σκοπούς του δεν δίστασε να στηρίξει την συκοφαντία του σε ανύπαρκτη διαρροή εγγράφων της ΕΥΠ.
Έχω πει όμως πολλάκις ότι η δίωξη μου είναι πολιτική και την άποψη αυτή την βασίζω σε δύο λόγους:

Πρώτον η εναντίον μου σκευωρία στήθηκε ταυτόχρονα (ακριβώς την ίδια ημέρα 13-4-2013), με την κατάθεσή μου στον εισαγγελέα κ. Πεπονή για το σκάνδαλο της PROTONBANK.
Κάποιοι φαίνεται θεωρούσαν ότι θα έκαμπταν τον αγώνα μου ενάντια στην διαφθορά και θα με φόβιζαν κατασκευάζοντας μια τέτοια υπόθεση.

Δεύτερον, η δίωξη είναι πολιτική γιατί βασίζεται σε μία νομικά και πολιτικά έωλη επιμονή στην ποινικοποίηση του ύψιστου και συνταγματικά κατοχυρωμένου μέσου εκπροσώπησης του λαού που είναι η άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου.

Η δίωξη λοιπόν για ερώτηση που κατέθεσα στο κοινοβούλιο ως εκλεγμένος βουλευτής και σκιώδης υπουργός Άμυνας της αντιπολίτευσης που αφορούσε τον κίνδυνο για την ζωή στελεχών των ενόπλων δυνάμεων, θα έχει σαν αποτέλεσμα τον εκφοβισμό και άλλων συναδέλφων που πλέον θα διστάζουν να συγκρουσθούν με την αδιαφάνεια και την διαφθορά, καθώς το ενδεχόμενο μιας πιθανής διωξής τους, θα θεωρούν ότι είναι υπαρκτό.

Κλείνοντας, θα μου επιτρέψετε να κάνω κι ένα σχόλιο για τις φονικές πυρκαγιές που έπληξαν την Αττική. Σε τέτοιες στιγμές δεν χωράνε πολλά λόγια, δεν βοηθάνε ούτως ή άλλως.
 Αυτό όμως που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε είναι να εκφράσουμε πρώτα απ όλα την λύπη μας για τους ανθρώπους που χάθηκαν σε αυτή την τραγωδία και να είμαστε αλληλέγγυοι στην πράξη, να βοηθήσουμε με όποιο τρόπο μπορούμε και σήμερα και αύριο, και όσο χρειαστεί ώστε να ξανασταθούν στα πόδια τους, οι συμπολίτες μας που σήμερα βλέπουν τους κόπους μιας ζωής να χάνονται. 
Αυτό που μπορούμε και πρέπει να κάνουμε όλοι μας και με όλες μας τις δυνάμεις,είναι να αγωνιστούμε να αποκαταστήσουμε την φύση που σήμερα καταστρέφεται, ώστε ο ζωτικός χώρος στον οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά και τα εγγόνια μας να είναι αντάξιός τους.


 Πηγή:www.dimokratiki.gr

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2018

Η ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΘΕΜΕΛΙΟ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Μιχάλης Καρχιμάκης: «Η αυτονομία της πολιτικής επίκαιρο και επιτακτικό ζητούμενο»



Του Μιχάλη Καρχιμάκη

Π. Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης - Μέλους της εκτελεστικής γραμματείας του Κινήματος Αλλαγής.
Β' Περιφέρεια Αθήνας-Δυτικός Τομέας.
[Αγία Βαρβάρα,Χαιδάρι,Αιγάλεω,Περιστέρι,Άγιοι Ανάργυροι-Καμάτερο,Ίλιον,Πετρούπολη.]


Η σκληρή και πολλές φορές ακραία κριτική που ασκείται  σήμερα στο Πολιτικό Σύστημα, στους κομματικούς θεσμούς, σε πρόσωπα φορείς της εξουσίας, αλλά και σε ολόκληρο σχεδόν το φάσμα των αντιπροσωπευτικών θεσμών, θέτει ένα βασικό ερώτημα στο οποίο θα πρέπει να απαντήσουμε:

Είναι άραγε η Πολιτική –και οι θεσμοί της-ικανή να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ιστορικές απαιτήσεις ή μήπως διαμορφώνονται συνθήκες που ωθούν την Πολιτική στο περιθώριο; 

Τα φαινόμενα που διαμορφώνονται την τελευταία περίοδο σε ολόκληρο το Δυτικό-Ευρωπαϊκό χώρο, αποκαλύπτουν το ευρύτερο περιεχόμενο της πολύπλευρης κρίσης: 
Πολιτικά συστήματα διαλύονται , κόμματα, με ιστορικές διαδρομές δεκαετιών, εξαφανίζονται από το προσκήνιο.

Κοινωνικά στρώματα μένουν χωρίς πολιτική εκπροσώπηση και συστοιχούνται πίσω από ετερόκλητους και ευκαιριακού χαρακτήρα κομματικούς σχηματισμούς. 

Από την άλλη πλευρά, η φθορά πολιτικών προσώπων από οικονομικούς παράγοντες έχει καταφέρει ένα καίριο πλήγμα στην αξιοπιστία της Πολιτικής.
 
Πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση του κυρίαρχου ρόλου της πολιτικής

Πρόκειται συνεπώς, για μία κρίσιμη εξέλιξη που φέρει την ίδια την Πολιτική Εξουσία και τους θεσμούς της στη δίνη ριζικών αλλαγών και ανακατατάξεων που επιβάλλουν στο παραδοσιακό σύστημα της Πολιτικής Δημοκρατίας και των αντιπροσωπευτικών θεσμών, να επανεξετάσει τον ιστορικό του ρόλο και να αναλάβει σήμερα αποφασιστικές πρωτοβουλίες για την αποκατάσταση του κυρίαρχου ρόλου της Πολιτικής, της γνήσιας Πολιτικής Δημοκρατίας, στην εποχή που ανοίγεται μπροστά μας.

Σήμερα η Πολιτική εξουσία κινείται σε ένα νέο πολύπλοκο περιβάλλον.

Η επικράτηση των μηχανισμών της αγοράς σε παγκόσμια κλίμακα, οδηγεί τις χώρες και τα έθνη σε ένα καθορισμένο πια ρόλο στον παγκόσμιο καταμερισμό εργασίας, δηλαδή αυτόματα σε μία νέα βαθμίδα πολιτικής κυριαρχίας ή υποτέλειας.

Παράλληλα οι ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις διαλύουν τις παραδοσιακές παραγωγικές δομές, διαμορφώνουν νέες σχέσεις μεταξύ ατόμου-εργασίας και αποσυνθέτουν την ενότητα της κοινωνίας και σε επίπεδο παραγωγικής διαδικασίας και σε επίπεδο συλλογικής έκφρασης.

Οι νέες αυτές εξελίξεις συνδέονται –και συνδυάζονται-με το σημαντικό και μερικές φορές κυρίαρχο ρόλο που διαδραματίζουν σήμερα τα Μ.Μ.Ε στο σύγχρονο κόσμο. 

Όταν οικονομικά συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από τα ΜΜΕ, επιδιώκουν να διεισδύσουν στο πεδίο της Πολιτικής –Εκτελεστικής Εξουσίας, να προωθήσουν τους στόχους τους, να επιβάλουν κοινωνικά και καταναλωτικά πρότυπα, τότε όλες αυτές οι διαδικασίες περικλείουν τον κίνδυνο να οδηγήσουν σταδιακά την πολιτική εξουσία στο περιθώριο, ώστε αυτή να περιορισθεί σε ένα ρόλο τρέχουσας διαχείρισης.

Επιχειρείται δηλαδή συστηματικά η ανακατανομή του συστήματος των δημοκρατικών εξουσιών και της αντιπροσωπευτικής βούλησης των κοινωνιών με βάση ένα νέο παγκόσμιο δόγμα:

Η Οικονομία αποφασίζει.

Η Πολιτική εκτελεί. 

Η Κοινωνία υποτάσσεται.

Η Πολιτική Οικονομία διεκδικεί τη θέση της Πολιτικής Δημοκρατίας.

Η υποχώρηση της σοσιαλιστικής προοπτικής αποτελεί έναν επιπλέον παράγοντα συνολικής αμφισβήτησης της πολιτικής

Ασφαλώς η πολιτική εξουσία, οι φορείς της, τα πρόσωπα που την εκφράζουν, έχουν τις δικές τους σοβαρές ευθύνες. Κάποιοι αρκούνται να παρακολουθούν τις εξελίξεις, κάποιοι άλλοι ενσωματώνονται στη «λογική» του «δόγματος» χάρη της κατοχής ή της διεκδίκησης της εξουσίας. Κάποιοι τρίτοι «θέλουν μα δεν μπορούν…..». 

Η αποτυχία της τυπικής Σοσιαλδημοκρατίας στη Δύση και η υποχώρηση της σοσιαλιστικής προοπτικής από την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού και των συντηρητικών απόψεων στην πολιτική  και στην ιδεολογία, αποτελούν επιπλέον  παράγοντες στη συνολική αμφισβήτηση της πολιτικής.

Κι όμως είναι τώρα η ιστορική στιγμή, όπου η Πολιτική, οι φορείς της, οι εκφραστές της, τα προοδευτικά αριστερά κόμματα, οι σύγχρονες κοινωνίες καλούνται να δώσουν μία κατηγορηματική απάντηση και να καθορίσουν μία αδιαπραγμάτευτη θέση. Ότι δηλαδή:

Μετά την Πολιτική Δημοκρατία δεν υπάρχει τίποτα άλλο, παρά μία ουσιαστικότερη Πολιτική Δημοκρατία, με κοινωνική προοπτική. 

Οι μετα-πολιτικές και μετα-κοινοβουλευτικές λογικές, που οδηγούν στο περιθώριο τις πολιτικές, κοινωνικές και πολιτιστικές κατακτήσεις των ιστορικών κοινωνιών, δεν έχουν θέση στη σύγχρονη δημοκρατική πολιτεία.

Οι δημοκρατικές και οι σοσιαλιστικές δυνάμεις έχουν χρέος όχι μόνο να δώσουν ολοκληρωμένη απάντηση για τις βαθύτατες προσαρμογές που απαιτούνται στις διεθνείς πολιτικές και οικονομικές σχέσεις και σε κάθε χώρα χωριστά, αλλά και να υπερασπιστούν ιδέες και αρχές που αυτή την περίοδο έχουν μπει σε έντονη αμφισβήτηση. 
 
Χρέος μας είναι να υπερασπιστούμε την πολιτική ως την αυθεντική εγγύηση υπηρέτησης των αξιών και των αναγκών του ανθρώπου

Πρώτο χρέος είναι να υπερασπιστούμε την Πολιτική ως την πλέον αυθεντική εγγύηση υπηρέτησης των ανθρώπινων αξιών, των αναγκών της ζωής κάθε ανθρώπου, των συλλογικών και ατομικών ελευθεριών. 

Είναι επιτακτική ανάγκη να πείσουμε ότι είναι  το θεμέλιο της Δημοκρατίας και η ουσία της κοινωνικής οργάνωσης, συμμετοχής και πάλης. 

Για να επαναβεβαιώσουμε όμως εμείς την αναγκαιότητα και την αυθεντική της σχέση με τους πολίτες, προϋπόθεση είναι να προσδιορίσουμε τους στόχους που επιδιώκει, να της δώσουμε νέο περιεχόμενο, νέα γλώσσα. 

Είναι επιτακτική ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ότι η πολιτική:

•  Ταυτίζεται με την αλήθεια και τη διαφάνεια
. Είναι προσκήνιο και όχι παρασκήνιο και συναλλαγή. Παράγεται από τα πολιτικά κόμματα και τους πολιτικούς και πρέπει να βρίσκεται στην καθημερινή κρίση των πολιτών.
 Η αναξιοπιστία είναι ο χειρότερος εχθρός της.

•  Θεμελιώνεται πάνω σε ανθρώπινες αξίες και κοινωνικά οράματα.
 Η προώθηση και υλοποίησή τους απαιτεί γνήσια λαϊκή και κοινωνική συμμετοχή και επιστημονική τεκμηρίωση.

• Συνδέεται με τη λειτουργία και τη συνεχή αναβάθμιση των δημοκρατικών θεσμών.

•   Παράγεται και ταυτίζεται με τα πολιτικά κόμματα και τα πολιτικά πρόσωπα που οφείλουν να την υπηρετούν με ιδιαίτερα ξεχωριστό τρόπο
. Το «ύφος» και το  «ήθος» άσκησης της πολιτικής εξουσίας γίνεται στις μέρες μας κυρίαρχο στοιχείο για την υπεράσπισή της.

•  Απαιτεί ουσιαστική επίλυση των προβλημάτων που απασχολούν τη χώρα και τους πολίτες της.
 Η πολιτική είναι λύσεις και απαντήσεις που οριοθετούν νέες κοινωνικές προοπτικές και όχι μόνο διαπιστώσεις και γνώμες.

Ιστορική και ανεξάντλητη πηγή δυναμικής και θεμέλιο νομιμοποίησης της Πολιτικής είναι η ίδια η κοινωνία με τις αντιθέσεις της, τις βουλήσεις της , τα οράματά της. 

Αυτή την πηγή πρέπει σήμερα να αξιοποιήσει η Πολιτική Εξουσία.

Να προχωρήσει στη θεσμική ανασυγκρότηση του Πολιτικού Συστήματος, ώστε να ενδυναμωθεί η αυτοτέλεια και η ανεξαρτησία των φορέων προώθησης της πολιτικής, να ενισχυθούν οι θεσμοί διαφάνειας και ελέγχου των αποφάσεων της Εκτελεστικής Εξουσίας από την κοινωνία και τους φορείς της.
 
Συμπέρασμα: Η αυτονομία της πολιτικής παραμένει επίκαιρο και επιτακτικό ζητούμενο 

Είναι η ώρα να αναζητήσουμε τι είναι αυτό που έχουν ανάγκη οι πολίτες.

Και αυτό είναι το ασυνήθιστο, το απρόσμενο, το συγκρουσιακό αλλά και ουσιώδες που ουδέποτε θα πίστευαν ή πιστεύουν και αναμένουν ότι η πολιτική μπορεί να κατακτήσει και να υλοποιήσει, αλλά όμως τελικά το κάνει πράξη ανατρέποντας την  παγιωμένη αντίληψη περί αναποτελεσματικότητας και δια-φθοράς της.

Αν λοιπόν η αυτονομία της πολιτικής είναι ο πρώτος όρος αναγέννησής της απέναντι σε κάθε είδους συμφέροντα που επιχειρούν να κυριαρχήσουν στην πολιτική και την κοινωνία, 

ο δεύτερος είναι το όραμα , η έμπνευση και το συναίσθημα που ζητά πάντα η κοινωνία για να κινητοποιείται σε μια εθνική συλλογική προσπάθεια με συγκεκριμένους στόχους και προοπτικές.