Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Κατερίνα Διαμαντοπουλου για την μέρα της γυναίκας

Ημέρα της Γυναίκας σήμερα και δεν μπορώ να μην σκέφτομαι ότι η επανάσταση των γυναικών έχει αδρανήσει. Πιστέψαμε ότι πια ο φεμινισμός είναι παρωχημένος – πιστέψαμε ότι φεμινίστρια ήταν η υστερική καρικατούρα της χίπισσας που μισεί τους άνδρες και καίει τον στηθόδεσμο της. Πιστέψαμε ότι - χάρη στους αγώνες των προηγούμενων γενεών – εμείς θα απολαμβάνουμε την ισότητα. Πόσο λάθος !

Στην Ελλάδα σήμερα 1 στις 4 γυναίκες είναι θύμα ενδοοικογενειακής βίας, στον εργασιακό χώρο οι γυναίκες αμείβονται 22% κατά μέσο όρο λιγότερο από τους άνδρες συναδέλφους ενώ λίγες είναι εκείνες που καταφέρνουν να σπάσουν το γυάλινο ταβάνι και να αναλάβουν ηγετικές θέσεις. Η ανεργία στις γυναίκες είναι διπλάσια από τους άντρες.

Τελικά οι σύγχρονες εργαζόμενες γυναίκες βρεθήκαμε με 2 πλήρους απασχόλησης δουλειές. Μία μέσα στο σπίτι και μία έξω. Εξαίρεση εκείνες που οι σύντροφοι τους μοιράζονται τις δουλειές του σπιτιού.


Ταυτόχρονα ο δημόσιος χώρος είναι γεμάτος σεξιστικά στερεότυπα, γυναίκες γυμνές κρεμασμένες στα περίπτερα, διαφημίσεις γεμάτες σεξιστικά υπονοούμενα. Τελευταία, στα ελληνικά δελτία ειδήσεων , αγαπημένο θέμα σε καθημερινή βάση είναι οι γυναίκες αδρά αμειβόμενες που προσφέρουν τα κάλλη τους δίπλα σε πλούσιους ποδοσφαιριστές ή ρώσους ολιγάρχες.

Αν θέλουμε λοιπόν πράγματι να τιμήσουμε τη μέρα της γυναίκας ας ξεκινήσουμε από σήμερα να μοιραζόμαστε τα βάρη του σπιτιού, άνδρες και γυναίκες μαζί, να σπάμε τα στερεότυπα στους χώρους εργασίας, να ενθαρρύνουμε γυναίκες να αναλάβουν περισσότερη πρωτοβουλία και εξουσία, να αντιστεκόμαστε σε παρουσιάσεις της γυναίκας – αντικείμενο (δήθεν μοντέρνας αλλά στην πραγματικότητα θύμα). Γιατί τελικά ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΙΔΕΑ ΟΤΙ Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΕΙΝΑI ΑΝΘΡΩΠΟΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου